Ponad 3 tysiące badaczy z 63 państw. Światowa socjologia spotkała się w SGGW na Kongresie ESA
Konferencja European Sociological Association, której 17. edycja odbyła się w Warszawie w dniach 25–28 sierpnia 2026 r., przebiegła pod hasłem „Strengthening Democracies: Social Action, Solidarity, and Sustainable Futures” – „Wzmacnianie demokracji: działanie społeczne, solidarność i zrównoważona przyszłość”.
Po oficjalnej inauguracji w COS Torwar kampus SGGW przy ul. Nowoursynowskiej 166 stał się 26 i 27 sierpnia główną przestrzenią obrad konferencji. W salach wykładowych uczelni odbywały się równolegle setki sesji, debat i prezentacji wyników badań realizowanych w ramach 42 sieci badawczych ESA.
Przez dwa dni SGGW było miejscem spotkania naukowców reprezentujących dziesiątki państw, uczelni i ośrodków badawczych. Skala wydarzenia sprawiła, że kampus stał się miejscem obrad jednej z największych europejskich konferencji nauk społecznych oraz przestrzenią bezpośredniej wymiany idei pomiędzy badaczkami i badaczami z całego świata.
Od Władysława Grabskiego do współczesnych badań społecznych
Obecność jednego z najważniejszych międzynarodowych wydarzeń socjologicznych właśnie w SGGW ma szczególny wymiar. Socjologia jest bowiem częścią historii i naukowej tożsamości Uczelni od blisko stu lat.
Jedną z najważniejszych postaci tej tradycji był Władysław Grabski – Rektor SGGW w latach 1926–1928, ekonomista, dwukrotny premier RP, twórca reformy walutowej, a zarazem jeden z twórców i ojców polskiej socjologii wsi. To z jego inicjatywy powstał w SGGW Instytut Socjologii Wsi, a prowadzone przez niego badania nad strukturą społeczną, warunkami życia i przemianami polskiej wsi stały się ważnym elementem rozwoju polskich nauk społecznych.
Do tej tradycji podczas otwarcia konferencji ESA nawiązywał JM Rektor SGGW prof. dr hab. Michał Zasada.
„Władysław Grabski już niemal sto lat temu pokazywał, że aby dobrze rozumieć gospodarkę i zmieniający się świat, trzeba rozumieć społeczeństwo. Dziś, kiedy mierzymy się z rozwojem sztucznej inteligencji, zmianami klimatu, migracjami, napięciami gospodarczymi czy wyzwaniami stojącymi przed demokracją, ta myśl jest może jeszcze bardziej aktualna. Każda wielka zmiana – technologiczna, gospodarcza, klimatyczna czy polityczna – jest ostatecznie także zmianą społeczną. Dlatego obecność tysięcy socjologów z całego świata właśnie w SGGW ma dla nas znaczenie szczególne. Łączy historię naszej uczelni z jej współczesnym miejscem w międzynarodowej nauce” – podkreślał prof. dr hab. Michał Zasada, Rektor SGGW.
SGGW przestrzenią międzynarodowej współpracy naukowej
Organizacja konferencji ESA jest również jednym z przykładów umiędzynarodowienia SGGW poprzez naukę, budowanie relacji i tworzenie przestrzeni dla międzynarodowej współpracy akademickiej.
W wydarzeniu uczestniczyli badacze reprezentujący uczelnie i instytuty naukowe z całej Europy, a również z innych części świata. Bezpośrednie spotkania, dyskusje po sesjach, prezentacje projektów i wyników badań tworzą relacje, które mogą stać się początkiem kolejnych wspólnych przedsięwzięć badawczych, publikacji i projektów międzynarodowych.
„Konferencja ESA to wydarzenie wielkiego formatu – przygotowywane przez międzynarodowy zespół i skupiające badaczy z wielu krajów oraz różnych tradycji akademickich. Kiedy taki światowy format trafia na kampus, umiędzynarodowienie przestaje być pojęciem z dokumentów strategicznych, a staje się czymś realnym i widocznym. Przez dwa dni kampus SGGW tętnił życiem, wypełnił się rozmowami, spotkaniami i językami z różnych części globu. Taka obecność inspiruje, otwiera na inne perspektywy i pokazuje naszej społeczności, że nauka naprawdę nie zna granic. To właśnie w takich momentach najlepiej widać, że SGGW jest uczelnią otwartą na świat, a umiędzynarodowienie jest żywą częścią jej codzienności” – podkreśla dr hab. Marta Mendel, prof. SGGW, Prorektor ds. Umiędzynarodowienia.
Sukces socjologii SGGW
Rola SGGW wykraczała daleko poza udostępnienie przestrzeni konferencyjnej. Uczelnia była gospodarzem, współorganizatorem i aktywnym uczestnikiem światowej debaty socjologicznej. Naukowcy SGGW współtworzyli program wydarzenia, pracowali w Lokalnym Komitecie Organizacyjnym, prezentowali wyniki swoich badań i uczestniczyli w międzynarodowej wymianie naukowej.
Jedną z wiceprzewodniczących Local Organising Committee była dr hab. Joanna Wyleżałek, prof. SGGW, Dyrektor Instytutu Nauk Socjologicznych i Pedagogiki SGGW.
„Władysław Grabski niemal sto lat temu stawiał w SGGW pytania o przemiany społeczne, które zmieniały polską wieś. Dzisiaj nasi socjologowie badają świat, w którym równie ważnymi tematami są stan demokracji, migracje, zmieniające się relacje społeczne czy przemiany życia społecznego związane z pojawieniem się sztucznej inteligencji. Zmieniają się narzędzia i skala wyzwań, ale pozostaje potrzeba rozumienia człowieka i społeczeństwa, która w dobie globalizacji nabiera szczególnego znaczenia. Dlatego tak ważne jest dla mnie, że właśnie w SGGW mogliśmy gościć tę międzynarodową debatę. To wydarzenie nie wydarzyłoby się jednak bez ogromnego zaangażowania ludzi. Jestem szczególnie dumna z zespołu socjologów SGGW pracującego w Lokalnym Komitecie Organizacyjnym do którego należą: dr hab. Agnieszka Kampka, prof. SGGW, dr hab. Urszula Soler, dr Małgorzata Herudzińska, dr Wojciech Połeć, dr Rafał Boguszewski oraz dr Konrad Burdyka. Przez wiele miesięcy łączyliśmy pracę naukową z przygotowaniem konferencji tej skali, a wiedza, energia i współpraca wszystkich członków LOC sprawiły, że SGGW mogło być nie tylko gospodarzem, ale także współorganizatorem i pełnoprawnym uczestnikiem światowej debaty socjologicznej” – podkreśla dr hab. Joanna Wyleżałek, prof. SGGW, v-ce Przewodnicząca LOC, Dyrektor Instytutu Nauk Socjologicznych i Pedagogiki.
Ponad 3 tysiące uczestników – akademicki kampus w skali międzynarodowego wydarzenia
Przyjęcie w ciągu dwóch dni kilku tysięcy uczestników było również jednym z największych przedsięwzięć logistycznych realizowanych na kampusie SGGW.
Dziesiątki równoległych sesji, przemieszczanie się uczestników pomiędzy budynkami, oznakowanie przestrzeni, przygotowanie i obsługa sal, bezpieczeństwo, dostęp do infrastruktury oraz koordynacja pracy wielu jednostek wymagały przygotowań i ścisłej współpracy administracji uczelni.
„Możliwość goszczenia wydarzenia tej rangi jest dla SGGW ogromnym przywilejem, ale przy skali blisko 4 tysięcy uczestników jest również poważnym wyzwaniem organizacyjnym. Musieliśmy zadbać jednocześnie o logistykę, infrastrukturę, sprawne przemieszczanie się gości po kampusie i przede wszystkim ich bezpieczeństwo. To przedsięwzięcie wymagało współpracy wielu osób i jednostek. Administracja akademicka wykonały ogromną pracę, dzięki której kampus mógł przez dwa dni sprawnie funkcjonować jako przestrzeń jednego z największych wydarzeń naukowych organizowanych w tym roku w Warszawie. To pokazuje także organizacyjny potencjał naszej uczelni. W sposób szczególny dziękuję wolontariuszkom i wolontariuszom zaangażowanym w realizację tej konferencji. Dzięki Państwa pracy wydarzenie było sprawnie przeprowadzone na wielu poziomach organizacji. ” – mówi dr inż. Arkadiusz Gruchała, Kanclerz SGGW.
Nauka, kultura i integracja na kampusie SGGW
Program konferencji na kampusie SGGW wykraczał poza sesje naukowe i debaty. Jednym z jego akcentów był koncert Promni Jazz Quintet, który połączył polskie inspiracje muzyczne z nowoczesną, jazzową formą, nawiązując jednocześnie do tradycji i dziedzictwa kulturowego SGGW. Była to okazja do pokazania zagranicznym gościom ważnego elementu akademickiej tożsamości uczelni – umiejętnego łączenia tradycji ze współczesnością i otwartością na nowe formy artystycznego wyrazu.
Uczestnicy konferencji mogli również rozpocząć dzień od porannej jogi na kampusie SGGW. Ten mniej formalny element programu tworzył przestrzeń do integracji, odpoczynku i spotkania uczestników poza salami konferencyjnymi. Dzięki takim inicjatywom kampus był miejscem intensywnej debaty naukowej, ale także przestrzenią wspólnego doświadczenia, rozmów i budowania relacji.
SGGW miejscem debaty o najważniejszych zmianach współczesnego świata
Konferencja ESA pokazała także, jak szeroko współczesna socjologia opisuje rzeczywistość. W SGGW dyskutowano o demokracji, nierównościach, migracjach, edukacji, religii, zdrowiu, pracy i opiece, zmianach klimatu, przyszłości obszarów wiejskich, rozwoju miast, komunikacji, technologiach cyfrowych oraz relacjach człowieka ze sztuczną inteligencją.
Tematy te przekraczają granice pojedynczych dyscyplin. Łączą kwestie społeczne z gospodarką, środowiskiem, technologią, zdrowiem i jakością życia – obszarami, które są także przedmiotem badań prowadzonych w SGGW.
Dlatego dwa dni ESA na kampusie przy Nowoursynowskiej miały dla uczelni znaczenie większe niż samo goszczenie międzynarodowej konferencji.
SGGW stało się miejscem, w którym spotkały się historia i współczesność uczelni. Tradycja badań społecznych zapoczątkowana m.in. przez Władysława Grabskiego, dzisiejszy potencjał socjologii SGGW, międzynarodowa współpraca naukowa oraz organizacyjna zdolność kampusu do przyjęcia wydarzenia o światowej skali.
Przez dwa dni przy Nowoursynowskiej mówiło się wieloma językami, prezentowano tysiące wyników badań i dyskutowano o przyszłości społeczeństw.
SGGW było w tych dniach jednym z centrów światowej socjologii.
