Jubileusz 210 lat SGGW

Historia Szkoły Głównej Gospodarstwa Wiejskiego w Warszawie sięga 1816 roku, gdy z inicjatywy Stanisława Staszica oraz Stanisława Kostki Potockiego powołano w Królestwie Polskim Instytut Agronomiczny w Marymoncie – jedną z pierwszych uczelni rolniczych w Europie. W tym samym okresie działały również Praktyczna Szkoła Weterynarii i Szczególna Szkoła Leśnictwa, które współtworzyły podstawy zorganizowanego szkolnictwa rolniczego w Polsce. Marymoncka szkoła kształciła ekonomów, rządców dóbr, włodarzy, owczarzy i ogrodników, wzorując się na najlepszych europejskich instytucjach.

W 1840 roku Instytut przekształcono w Instytut Gospodarstwa Wiejskiego i Leśnictwa z wydziałami rolniczym i leśnym, a równolegle działała Szkoła Weterynarii. Kolejne lata przyniosły istotne zmiany: w 1862 roku instytut przeniesiono do Puław, tworząc Instytut Politechniczny i Rolniczo-Leśny w Nowej Aleksandrii, a po powstaniu styczniowym władze carskie narzuciły nauczanie w języku rosyjskim. W 1914 roku instytucja została ostatecznie ewakuowana do Charkowa.

Mimo trudnych warunków zaborów tradycje polskiego kształcenia rolniczego podtrzymywały Towarzystwo Kursów Naukowych (1906) oraz Kursy Przemysłowo-Rolnicze przy Muzeum Przemysłu i Rolnictwa w Warszawie (1911). W 1916 roku powstała Wyższa Szkoła Rolnicza, a po odzyskaniu niepodległości – w 1918 roku – Królewsko-Polska Szkoła Gospodarstwa Wiejskiego, przekształcona rok później w Szkołę Główną Gospodarstwa Wiejskiego. Jej pierwszym rektorem został prof. Józef Mikułowski-Pomorski. W okresie międzywojennym uczelnia znacząco rozwinęła bazę naukową i dydaktyczną, m.in. dzięki budowie gmachu przy ul. Rakowieckiej 8, który stał się jej rozpoznawalnym symbolem.

W czasie II wojny światowej SGGW została zamknięta przez władze okupacyjne, a jej majątek zagrabiono. Pomimo tego profesorowie i studenci prowadzili tajne nauczanie, dzięki któremu w latach 1939–1945 wydano ponad 130 dyplomów.

SGGW jako pierwsza uczelnia w Warszawie wznowiła działalność już 15 maja 1945 roku. W kolejnych dekadach dynamicznie się rozwijała: powstały nowe wydziały, uruchomiono kierunki weterynaryjne, techniczne, leśne i ekonomiczne, a w 1952 roku do uczelni przeniesiono Wydział Weterynarii z Uniwersytetu Warszawskiego. W 1956 roku SGGW otrzymała tereny w Ursynowie w ramach rekompensaty za utracone grunty na terenie Mokotowa — obszary obejmujące część dzisiejszych Pól Mokotowskich oraz rejony ulic Batorego, Bruna, Rakowieckiej i obecnej Wołoskiej. Lata 60. przyniosły rozpoczęcie budowy nowego kampusu w Ursynowie – projektu, który stopniowo zmieniał oblicze Uczelni.

Przeniesienie siedziby SGGW do Ursynowa w 1989 roku stało się jednym z najważniejszych momentów w jej historii. W następnych dekadach uczelnia konsekwentnie rozbudowywała nowoczesny kampus, tworzyła nowe jednostki badawcze i dydaktyczne oraz rozwijała współpracę międzynarodową. Od lat 90. intensywnie poszerza zakres badań w obszarach nauk przyrodniczych, rolniczych, leśnych, technicznych, ekonomicznych i społecznych, odpowiadając na współczesne wyzwania związane z żywnością, klimatem i ochroną środowiska.

Dziś SGGW jest nowoczesnym uniwersytetem przyrodniczym o międzynarodowym zasięgu, kontynuującym ponad dwustuletnią tradycję kształcenia i badań, której początki sięgają Marymontu, a współczesność wyznacza rozwijający się kampus w Ursynowie.